겨울 골치덩이가 왔어요   (1641 views)

 

What is 겨울 골치덩이가 왔어요 doing now?

เจ้าหญิงเทพแห่งน้ำแข็ง......겨울 골치덩이가 왔어요....จาได้ถ่ายแบบลงหนังสือและเปงกำลังใจให้ด้วยน้าค่ะ...
2 days ago  ·  Comment »

Age

22

Location

parkkard, Thailand

Birthday

October 3
 
Advertisement

Info

http://streetbright.hi5.com - Send it to your friends

Age

22

Birthday

October 3

Location

parkkard, Thailand

 

About Me

" 誰が洗濯が好きだ。 多大な努力が必要な"部分"を試みることをしないでください。あなたの心の中に我々は注視する、重量にしてください。 幸せな彼を捕まえるガード。 あなたは彼の苦しみが進むドループガードする必要があります。 これは非常にした。" " การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ"ต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน " .............................. ........♥ nice to meet u,♥...... ..Hello Welcome to Hi5.. .. My Name is pattamawadee klomkleaing.. ..Thank you For add.. ..Thank you for comment.. ..Good Luck.. .....Good Bye..... .......Someone without value to anyone.......

Interests

Favorite Music

 

Favorite Movies

daet note
เปงคนขี้สงสาร
เปงคนขี้เล่น
เปงคนรักสนุก
เปงคนมองโลกในแง่ดีมากมาก
เปงคนชอบเที่ยว
เปงคนไม่ค่อยโรแมนติกเท่ารัย
ชอบเพลง hiphop
ชอบแต่งตัวแนว เกาหลี hiphop บ้างเปงบ้างครั้งแล้วแต่
ชอบกินช๊อคกาแลต
เกียดคนโกหกแต่ก้อเคยน้า)555
เกลียดความเหงา
ไม่ชอบอยู่คนเดียว
ไม่ชอบกินผัก
ชอบทานอาหารญี่ปุ่น
ชอบกินน้ำผลไม้..ส้ม
ชอบธรรมชาติ
ชอบหน้าหนาว ได้แต่งตัวเว่อๆๆๆดี
เกียดหน้าฝน น่าเบื่อมากออกไปไหนก้อไม่ด้ายเซงจิต
เกิดปีกระต่าย (น่ารักม่ะ55)
เกิดวันเสาร์
ชอบดูหนังผี(แต่กล้วนะ) ชอบหนังตลก
ชอบซื้อนาริกา รองเท้า เสื้อผ้า
ชอบนาริกา mido
ชอบนาริกา casio
ชอบนาริกา teak toyer
ชอบเดิน สยาม กับ จตุจัก
ชอบ โทรศัพท์ ของ ญี่ปุ่น เท่านนั้น
เกียด คนเอาเปรียบ
เกียดคนที่ชอบดูถูกคน
ชอบสะสม รองเท้าบู๊ท กับ ผ้าใบ แนวๆ
ชอบสีชมพู ขาว ทอง ม่วง ดำ
ชอบกินข้าวผัดกุ้ง ยากิโซบะ เกี๊ยวซ่าด้วย555 อร่อยมากๆๆ
และก้ออีกอัน ไก่ทอดๆๆๆๆ
เปงคนชอบกินแป๊ปซี่ ชีวิตนี้ขาดไม่ได้
เปงคนพูดแล้วต้องทำ ถ้าไม่ทำจาไม่พูด
ชอบไปเที่ยวญี่ปุ่น เด็กแนว สุดๆๆๆ
ไม่ชอบแต่งตัวตามใคร
เปงคนรักอิสระ
เปงคนอารมดีมากมาก
เปงคนขี้น้อยใจมากมาย
เปงคนตัวเล็ก
เปงคนตาโต
เปงคนชอบเดินช็อปปิ้ง
เปงคนชอบฟังเพลง
ชอบฟังเพลง สากล เกาหลี
เปงคนที่แคร์คนรอบข้างมากมากๆๆๆๆ
ชอบดูหนังเรื่อง the other & resident evill
ชอบร้องเพลงมาก
ชอบ มากเวลาอยู่คนเดียว เพาะ ได้แต่งเพลง เพลินดีอ่า
ชอบเสียงดนตรี
ชอบเล่นคีย์บอด
ชอบเล่นเกม cube ของญี่ปุ่น nintendo
ชอบเต้น hiphop
สิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิตคือ กานจากลา ซึ่งไม่ค่อยมีใครอาจเจอจิงม่ะ555
ชอบเล่นเกมแนว biohardzad
ชอบรถแต่ง
ชอบนั่งคิดอะไรคนเดียว
เปงคน เพ้อเจ้อ นิดนิด 5555
ชอบเลี้ยงสัตว์
ชอบนั่งคุยกับเพื่อนๆๆกลุ่ม infinity
เปงคนรักครอบครัว
เปงลูกคนสุดท้อง
เปงคนยอมคน
เปงคนใจเย็น
เปงคนเบื่อง่ายๆๆๆๆ
เปงคนรักใครรักจิงรักคนเดียวคบคนเดียว ใช่ป่าวหว่า 5555
สุดท้ายเปงตัวของตัวเองไม่ทามให้ใครเดือดร้อนเปงพอ ไฟว์ติ้งท์ๆๆ
 

Favorite TV Shows

แจ๋วใจร้าย กับคุนชายเทวดา
 

Favorite Books

อ่านหมดเมื่อมีเวลา
 

Favorite Quote

คนเราอย่าได้แต่พูดเพราะใครพูดก้อพูดได้ มันต้องบวกกับการกระทำของเราด้วยถึงจาเปงที่ไว้ใจและเปงที่รักของคนรอบข้างน้าจ้า
 

hi5 Games

Play hi5 Games

겨울 골치덩이가 왔어요 hasn't played any games recently.

 

Journal

View All 2 Entries    Add Comment

bow : Oct 22, 2007
bow
* " ".+ * ˚。 *:。".+.. 。
"..+ "..Happy Always!.. + ".。
♥〃´`) ".+。 *:.+。 ".+".+。 *:.+。 "★.+
  ,·´ ¸,·´`) ".+。 *:.+。".+。 *:.+ "★.+。
 (¸,·´ (¸*..〃´`)
".+。 *:.+。 "。,·´ ¸,·´`)
".+。 *".+。 * :.+。 ".+ (¸,·´   (¸*♥
。'ㅇ'☆''。*。*.。'☆*。。'ㅇ.☆.。'..*。。..。'ㅇ'。
.。'☆。' 福福福福福'☆*。.*ㅇ福福福福福 .。'☆。'
. 。' '福福福福福福福福福☆福福福福福福福福福 .。' '
''。☆福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福 ''。☆
.。福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福 .*ㅇ
'☆ 福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福 .。
.*ㅇ福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福''☆
''☆福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福.☆.
.☆. 福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福.*ㅇ
ㅇ'.. 福福福福福福福福福福福福福福福福福福福福。''☆
。''☆''。福福福福福福福福福福福福福福福福福福。'。'☆''。
*。..。'ㅇ'.。福福福福福福福福福福福福福福 *。..☆。'ㅇ'.。
☆''。*。*.。'ㅇ. 福福福福福福福福福福 ☆''。*..。。*.。'ㅇ
''。*。*.。'☆。'☆*。福福福福福福福福 ''。*。*.。'☆。'☆。
.☆.。'. .*。*。. .。'ㅇ'。福福 .☆.。'..*。..。*。..。'ㅇ'
。'ㅇ'☆''。*。*.。'☆*。。'ㅇ.☆.。'..*。*。..。'ㅇ'。
..*☆。..。'. .*。'Happy Always.*。☆。。..。*
¸.•´¸.•´¨) ¸.•*¨)
( ¸.•´ (¸.•´ .•´
( ´¸..★/\︽﹨︽﹨︽☆︽\.☆
☆. /我 \︽﹨︽﹨︽★︽\°
 ☆ │來 ║﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌│.▲
★  │簽簽║ 田 ╭┬╮田│◢█◣
 @ │ 囉║   │││ ◢███◣
 ║╓╥╥☆. ●  ●. ╥★╥╥▊╥╥╖
╔╩╬╬╬╬. _/█_/█_╔╩╬╬╬╬╬╬╬

(`'•.¸(`'•.¸ ¸.•'´) ¸.•'´)¸.•'´)
«`'•. ♥ MiSS MiSS ♥ .•'´»(¸.•`

Applications

Browse Applications

PhotoBuzz
Make your friends smile! Animate their photos with Hugs, kisses, hearts and much more...

 

Widgets

 


 

hi5 Gifts

Give a Gift    Get hi5 Coins

겨울 골치덩이가 왔어요 has no unwrapped gifts.
 

Comments | View All Entries

Leave a comment for 겨울 골치덩이가 왔어요

Nov 21 5:53 PM
 
ทักทายนะค่ะพี่โบว์

ม่ายด้คุยนาน

สบายดีมั้ยค่ะ

อากาศหนาวแล้ว

รักษาสุขภาพด้วยน๊า
 
 
Nov 21 9:16 AM
 
ตะเอง ก้อเหมือนกัน น่ะครับ

คืนนี้ นอน ฝากดี เนอะ

ดูแลตัวเอง ด้วยน่ะครับ

อากาศ หนาวๆๆ แต่ทำไม เขาไม่รู้สึกว่าหนาว เลยอ่ะน่ะ

หม่ำๆ ตอนดึกๆ ด้วยน่ะครับ เดี๋ยวหิว....อิอิ
 
Nov 21 8:36 AM
 
♬ ♪ ต ะ ล๊ อ ก...ต๊ อ ก แ ต๊ ก.... ♬ ♪

♥〃 แ ว ะ ม า ทั ก ท า ย ต อ น กลา ง คืน จ้ า ★.+

→ “ นอนหลับฝันหวาน ” น๊ า ←

※│︵  ︵│<│.Take Care na │※
 
Nov 21 8:23 AM
 
อ่าครับบ


พึงกลับมาจาก ห้องเพื่อน

ไปช่วยเพื่อน ย้าย ห้อง มา
 
 
Nov 21 7:34 AM
 
รูปใหม่ น่ารัก มากๆ เลย น่ะครับ

ยังน่ารัก ได้อีก น้า...
 
Nov 21 7:05 AM
pex says:
 
มิสๆๆนะโบ ลิเวอร์พูลเสมออ่ะ2-2 ฝานหวานนะ ฝันถึงกานด้วย อิอิ
 
Nov 21 1:09 AM
caps says:
 
หวาดดี แม่สาวตาโต แอดให้ แล้วนะ
 
Nov 20 11:05 PM
 
Yongju
and 21...
turn to 22 next march;;;
quite .. old? or young don't really know ha
 
Nov 20 9:13 PM
Oak says:
 
ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 20 ปี ส่วนฉันอายุ 23 ปี .

วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้งแรก

ฉันสังเกตเห็นว่า

หน้าต่างบ้านที่เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก

หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ว่า

" แม่ไม่ต้องเสียเงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก

เพียงเพราะหนูจะพาแฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ "

แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า

" แม่ไม่ได้จ้างหรอก...น้องชายลูกต่างหาก

วันนี้เค้าขอเลิกงา นเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน

ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ

น้องโดนกระจกบาดตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ "

ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา

ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ

ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด " เจ็บมากไหม "

ฉันถาม

" ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ วันๆ

มีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอกนะ

และ... "

น้องชายของฉันยังพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด

เพราะฉันหันหน้าหนีเขา

น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง

" เพราะพี่เป็นพี่สาวของผมนี่ครับ "

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 23 ปี ส่วนฉันอายุ 26 ปี...

หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง

หลายครั้งที่สามีของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน...

แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ

ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง

แต่เมื่อออกไปแล้ว

ท่านไม่รู้จะทำอะไรดี

จึงได้ย้า ยกลับเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม

น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป ...

เขาบอกกับฉันว่า

" พี่คอยอยู่ดูแลพ่อและแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะผมจะดูแลพ่อและแม่ทางนี้เอง "

สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของครอบครัว

เราทั้งคู่อยากให้น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท
...
แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่งนี้

เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา

วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิล

และตกลงมาเพราะโดนไฟดูด

เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล

ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล

น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา

... ฉันโกรธมาก จึงตวาดน้องไปว่า

" ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!!

ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆอย่างนี้

ดูตัวเองซิ...เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง "

คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด

ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา

" พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขย เพิ่งจะได้เป็นประธาน

ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ

คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด "

น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย .....

ฉันบอกกับน้องว่า

" แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่... "

" ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ "

น้องชายของฉันจับมือฉันไว้

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 26 ปี ส่วนฉันอายุ 29 ปี...



เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30 ปี

เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน

ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า

" ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้ "

น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล " พี่สาวของผมครับ " .....

และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้

" ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง

เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง 2 ชม.

เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน

วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง

พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง

และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้าง เดียวเดินเป็นระยะทางไกล

เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว

เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ ....... นับจากวันนั้น

ผมสาบานกับตัวเอง

ว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดี

และจะทำดีกับเธอ "

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว

สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน

คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก .......

" ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ "

ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้

น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง...

จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ

วันในชีวิตของคุณและเขา

คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ

แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง

.. ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ

พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน

หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จัก ก็ตาม


จบบริบูรณ์....


ปล.ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ 86 ปีตำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า 20 บริษัท

ส่วนน้องชายอายุ 83 ปีเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า

" ซัมซุง "

และเรื่องราวของท่านทั้ง 2 คนกำลังถูกนำมาสร้างเป็นซี่รี่ย์ โดยดาราเล็กๆ คนคือ ซอง เฮ เคียว และ ลี ดอง ฮุคครับ

บู มิง ฮอง

เล่าเรื่อง
 
Nov 20 9:08 PM
Oak says:
 
ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกลผู้คน

แต่ละวันพ่อแม่ของฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ
ฉันมีน้องชายอยู่หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี

วันหนึ่งฉันขโมยเงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อนๆ

ของฉันมีกัน

จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง

พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง

โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม่ไผ่อยู่หนึ่งก้าน

" ใครขโมยเงินไป " พ่อตวาด

ฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน

พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า

" ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ "

พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้น

ทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อไว้....แล้วพูดว่า

" ผมขโมยเองครับ "

ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉันอย่างต่อเนื่อง

พ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด

จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย

พ่อนั่งลงบนเก้าอี้

และด่าว่าน้องชายของฉัน

" ของคนในบ้านแกเอง แกยังขโมยได้ต่อไปแ กจะทำชั่วอะไรอีก

แกน่าจะโดนตีให้ตาย ไอ้หัวขโมย "

คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้

หลังของน้องมีแผลเต็มไปหมด

แต่เขาไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย

กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก

น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูดว่า

" พี่ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว "

ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้

ที่ไม่มีความกล้าจะบอกความจริงกับพ่อ



หลายปีผ่านไป

แต่เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง

ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 8 ปี ส่วนฉันอายุ 11 ปี...

เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม.ต้น

เขาได้รับการตอบรับจากโรงเรียน

ม.ปลาย ว่าเขาสอบได้ ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลาย

ก็ได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน

คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน

ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า

" ลูกเราทั้งคู่เรียนดีเรียนดีมากนะ "

แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูดว่า

" แล้วเราจะส่งเสียลูกทั้งคู่ได้อย่างไรในเมื่อเราก็ไม่ค่อยมีเงิน "

ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า

" ผมไม่ต้องการเรียนต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว "

พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่

" ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้

ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน

พ่อก็จะส่งแกทั้งคู่เรียนจนจบให้ได้ "

คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ

ทั่วทั้งหมู่บ้าน....เพื่อขอยืมเงิน

ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆ

ของน้องชายเบาๆ และคิดว่า

" ต้องให้น้องได้เรียนต่อไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้ "

แต่ในขณะเดียวกัน

ฉันก็ไม่อาจล้มเลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้

ใครจะรู้ได้ .......


วันต่อมาในตอนเช้ามืด

น้องชายของฉันได้ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้น

และถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว

ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน

ขณะฉันกำลังหลับ

" พี่ครับ การจะเข้ามหาวิท ยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ ....

ผมจะไปหางานทำ...แล้วจะส่งเงินมาให้พี่ "

ฉันนั่งอยู่บนเตียง

อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า .......

ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 17 ปี ส่วนฉันอายุ 20 ปี .....

ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่บ้าน

รวมกับเงินที่น้องชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้างมาจากการทำงานเป็น

กรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้างท่าเรือ .......

ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึงปี 3

วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก

เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอกว่า

" มีชาวบ้านมาหาเธอ...อยู่ข้างนอกแน่ะ "

ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ ???

ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็นน้องชายของฉันยืนอยู่

ตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง
...

ฉันถามเขาว่า

" ทำไมไม่บอกเพื่อนพี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ "

น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า

" ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมมออกอย่างนี้...ขืนบอกว่าเป็นน้องพี่ เพื่อนๆ

ก้อได้หัวเร าะเยาะพี่กันพอดี "

ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้น้อง

และพยายามพูดด้วยเสียงเครือๆในลำคอ

" พี่ไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง

เธอเป็นน้องของพี่ ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม "

จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

เป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ . เขาติดกิ๊บให้ฉัน

แล้วพูดว่า

" ผมเห็นสาวๆ ในเมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง "

ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด

ดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน
 
 
Nov 20 6:43 AM
 
จ้า ซื้อของมาฝากด้วย นะ


อิอิ
 
Nov 20 6:40 AM
 
เราไม่ค่้อยได้ออนนะ

เรากลับบ้านแล้ว

เด๋วว่างๆจะออนนะ

บายๆคับ


ฝันดีนะ
 
Nov 20 2:48 AM
 
อ่าครับบ



เย็นแล้ว


หารายทานด้วย ละ


เดยีวไปประกวดไม่ชนะ นะ


อิอิ
 
Nov 20 1:48 AM
 
อ่อ

วันนี้มีสอบอ่าครับ

เลยไปประมาณเที่ยงนี่ล่ะ

สอบเสร็จก็เพิ่งกลับมา พอทำได้นสนึง

ฮ่าๆๆๆ

แล้วโบว์อ่ะ วันนี้ตื่นตอนไหนหรอ
 
Nov 20 1:32 AM
 
♥♥♥ ฮั ล โ ห ย่ ๆ ๆ ๆๆๆ ♥♥♥


>>>::::: ดู แ ล สุ ข ภ า พ ด้ ว ย เ น้ อ


อย่าลืมทานข้าวเยอะๆ นะ ค๊าฟ (^_- )-
 
Nov 20 1:12 AM
 
โบโบ้ ก้อรักษา สุขภาพด้วยน่ะครับ

เปงห่วง มากๆ น่ะครับ

สู้ๆ น่ะครับ

กำลังจัย บะบิว มีหัยเสมอ น่ะครับ
 
Nov 20 12:12 AM
 
กินแร่ะคร๊า ฟ ฟ
แห่ะ ๆ ดูแลตัวเองด้วยน๊า

:P~

Title
body